HISTORIA

 

   O pochodzeniu coton de tulear nie możemy powiedzieć nic pewnego. Zgodnie z legendą około roku 1500 u wybrzeży Madagaskaru zatonął statek. Jedynymi stworzeniami, które przeżyły katastrofę, była para białych, małych psów. Dopłynęły one do brzegu w okolicy miasta Tulear leżącego na południu wyspy i podobno tutaj bardzo szybko się rozmnożyły. Jest to jednak tylko legenda. W Oceanie Indyjskim aż kłębiło się wtedy od żarłocznych rekinów i raczej trudno sobie wyobrazić, aby drapieżniki nie zauważyły piesków i pozwoliły im dopłynąć do brzegu.

   Prawdopodobnie małe, białe psy z grupy biszonów przybyły na wyspę dość późno, być może dopiero wraz z Francuzami. Tutaj pozbawione kontaktu z tego samego rodzaju psami z basenu Morza Śródziemnego rozwinęły się tworząc własną odmianę.
   Z Madagaskaru psy te jako nowa rasa przybyły do Francji i w roku 1971 zostały uznane przez FCI. Osiem lat później we Francji naliczono 33 psy tej rasy, dzisiaj można je także spotkać w innych krajach.

   Nazwa "coton" wzięła się stąd, że sierść tych psów jest biała i miękka jak "kwiat bawełny", drugi człon "de Tulear" wziął się od nazwy regionu, w którym najliczniej występowały.

tekst zapożyczony z 4lapy.pl
O RASIE

    Rasa Coton De Tulear wywodzi się z Madagaskaru. Początkowo był to dziki piesek portowy, chętnie zabierany przez marynarzy na statki i wykorzystywany do łapania szczurów. Wieczorami cotoniki występowały dla marynarzy wykonując cyrkowe sztuczki.

    Warunki życia wywarły wpływ na charakter tych małych piesków. Coton jest pieskiem odważnym, rezolutnym, wesołym, łatwo i chętnie uczącym się. Uważany jest za psiaka "antystresowego", bardzo przywiązany do swojego pana doskonale wyczuwa jego nastroje i stara się go rozweselić i rozbawić. Jest doskonałym towarzyszem rodziny, kumplem dzieci, niezastąpionym przyjacielem osób samotnych. Cechą psów tej rasy jest stawanie słupkiem w momencie wielkiego zainteresowania jakimś wydarzeniem oraz kręcenie piruetów. Wystarczy dotych naturalnych zachowań dołączyć komendę i już mamy w domu małego artystę.

    Nazwę rasy Coton można przetłumaczyć jako "piesek z bawełny", i rzeczywiście doskonały coton wygląda jak duża, rozczochrana paczka waty, w której błyszczą 3 węgielki: czarne oczka i nosek.

    Pielęgnacja obfitej szaty cotona, wbrew pozorom, nie jest kłopotliwa. Wystarczy wykąpać go w dobrym szamponie, gdy jest brudny i rozczesać starannie raz w tygodniu.

    Coton nie jest pierwszym psem w naszej hodowli. Od wielu lat mieszkają z nami dwa Bearded Collie: Interchampion, Champion Pl. Zwycięzca Klubu 1996-97-98 Zoltan Zwycięzca znad Łydyni i jego matka Pierwsza Dama Bomba w Górę. Maleńka cotonka Miss Daisy Kultatassun zwana "Mili" całkowicie zawojowała ich serca.

    Mili zauroczyła nie tylko nasze stare psy, ale i nas, natomiast rasa Coton De Tulear oczarowała wielu ludzi, którzy mieli okazje się z nią zetknąć, stąd też jest ona niezmiernie popularna na zachodzie Europy i w Skandynawii. Najlepszym dowodem ich popularności jest fakt, że na światową wystawę w Amsterdamie w bieżącym roku zgłoszono aż 82 Coton De Tulear.

    Mamy nadzieję, że dzięki naszej Mili i jej przyszłym dzieciom uda nam się spopularyzować tę rasę w Polsce.
 

 

WZORZEC RASY

 

POCHODZENIE

  • Madagaskar

GRUPA

  • 9, psy ozdobne i do towarzystwa.

CHARAKTER

  • bardzo wesołe i energiczne pieski, towarzyskie, uwielbiają ludzi jak i inne psy i z łatwością dostosowują się do ich trybu życia.

KRÓTKA HISTORIA RASY

  • Cotony znane były we Francji na długo przed ich oficjalnym sklasyfikowaniem przez FCI. Bardzo szybko zyskały tam sławę doskonałych psów do towarzystwa, a obecnie mają rzeszę oddanych wielbicieli na całym świecie.;

WYGLĄD OGÓLNY I NAJWAŻNIEJSZE PROPORCJE

  • Małe długowłose psy o sierści w dotyku przypominającej bawełnę (temu właśnie zawdzięczają nazwę).
  • Proporcja wzrostu psa do jego długości powinna być jak 2 do 3. Długość głowy w stosunku do długości całego psa jak 1 do 5.

GŁOWA

  • krótka, z góry - trójkątna

CZASZKA

  • z góry - lekko okrągła, raczej szeroka w porównaniu do jej długości. Stop słabo zaznaczony.

NOS

  • mały i czarny, aczkolwiek ciemno brązowy jest tolerowany

KUFA

  • prosta długości ok. 6 cm ( proporcje między długością czaszki a kufy są jak 9 do 5)

WARGI

  • zwarte i przylegające, muszą być dobrze wypigmentowane

ZĘBY

  • małe i równe, zgryz nożycowy. Brak P1 nie jest wadą, podobnie nie przywiązuje się wagi do M3.

OCZY

  • okrągłe, ciemne i błyszczące, czarne bądź ciemnobrązowe w zależności od koloru nosa

USZY

  • wiszące, trójkątne osadzone na wysokości czaszki. Pokryte białymi włosami lub mieszaniną włosów białych i szarych lub białych i beżowych.

SZYJA

  • dobrze osadzona, umięśniona, w proporcji do reszty ciała jak 1 do 5.

TUŁÓW

  • górna linia grzbietu nieznacznie wypukła, kłąb słabo zaznaczony. Klatka dobrze rozwinięta.

OGON

  • nisko osadzony, długości ok. 18 cm, szeroki u nasady i cienki na końcu. Noszony nisko, w spoczynku sięga poniżej stawu skokowego, a jego koniec powinien być lekko uniesiony.

SZATA

  • WŁOS: jest to główna cecha charakterystyczna tej rasy, stąd z resztą wynika nazwa tej rasy. Włos miękki i delikatny o strukturze bawełny, nigdy twardy i szorstki. Szata powinna być obfita.
  • KOLOR: dominującym kolorem jest biały. Znaczenia w odcieniach szarości (mieszanina białych i czarnych włosów) lub znaczenia w kolorze szampana (mieszanina białych i jasnobrązowych włosów) są dozwolone na uszach i innych częściach ciała o ile nie pokrywają przeważającej powierzchni ciała, aczkolwiek nie są one pożądane.

WIELKOŚĆ I WAGA

  • PSY: 26-28 cm (+- 2cm) i od 4 do 6 kg
  • SUKI: 23-25 cm (+- 2cm) i od 3,5 do 5 kg

POWAŻNE WADY

  • Płaska prosta czaszka
  • Nieproporcjonalna kufa
  • Oczy jasne lub w kształcie migdałów
  • Uczy krótkie, słabo owłosione lub zbyt daleko osadzone
  • Włos zbyt krótki lub zbyt mocno pofalowany, kręcony
  • Zbyt słaba pigmentacje nosa, warg i oczu

WADY ELIMINUJĄCE

  • Poważne odchylenia od podstawowy proporcji podanych we wzorcu
  • Brak pigmentacji na nosie, wargach i niewybarwione oczy
  • Ogon krótki, nie sięgający stawu skokowego
  • Sierść lokowana, strukturą przypominająca wełnę lub jedwabista
  • Kolor: sierść mocno poznaczona łatami i znaczenia wyraziście czarne